De vondeling van Ameland
 
Op het strand van Ameland
was hij als zuigeling aangespoeld
Overboord gegooid
op een reddingsboei gebonden
Hij had zich op de golven
als in de baarmoeder gevoeld
En schreeuwde tot hij
door een jutter werd gevonden

Ameland sprak schande van de jutter
een zonderling die leefde van de wind
Die al de raarste dingen had gevonden
hoe kwam die jutter nu weer aan dat kind

Als hij er daags op uit ging om te jutten
moest de vondeling altijd met hem mee
En toen die na een jaar begon te praten
was zijn eerste woordje zee

Op het strand van Ameland
speelde de kleuter jarenlang
De jutter was zijn meester
die hem wijze lessen leerde
Hij stond wijdbeens in het zand
was voor de woeste zee niet bang
En schreeuwde net zo lang
tot de vloed zich keerde

Ameland sprak schande van de kleuter
de vondeling die schreeuwde als de wind
Hoe was het in vredesnaam toch mogelijk
dat de zee zich terug trok voor een kind

Wat hij riep zou niemand kunnen zeggen
dat was uit de verte moeilijk te verstaan
En toen ze het de jutter vroegen zei die
volgens mij roept hij ik kom er aan

Ik kom er aan ik kom er aan
Zee wind zon oceaan
Ik kom er aan

Op het strand van Ameland
stond hij als knaap in de avondzon
Hij zei geen woord
begon zich langzaam uit te kleden


De vloed kwam hem tegemoet
hij zag alleen de horizon
Nog eenmaal draaide hij zich om
liep toen de zee in

Ameland sprak schande van de jongen
die naakte zonderlinge vondeling
Men had zich bovenop een duin verzameld
omdat men voelde dat er iets gebeuren ging

En toen begon hij plotseling te schreeuwen
zo hard dat het totaan de duinen klonk
Nog even zag men hem op het water lopen
voor hij in de diepte zakte en verdronk

Ik kom er aan ik kom er aan
Zee wind zon oceaan
Ik kom er aan
Ik kom er aan ik kom er aan
Zee wind zon oceaan
Ik kom er aan

 

 
 

 

 

 

 

design by Lida